Marvel süper kahraman pazarına hakim olsa da, diğer stüdyolar, sürekli olarak süper güçlü insanlar hakkında filmler ve diziler yayınlayarak bu çok karlı pastadan bir parça elde etmeye çalışıyor. Türün en son filmi Samaritan, Hollywood efsanesi Sylvester Stallone’un şehri suç içinde boğulurken ihtişamlı günlerinden saklanmaya çalışan emekli bir süper kahramanı canlandırıyor. Türüne bir başka cesur ve karanlık bakış açısı vaat eden Samaritan, ne yazık ki masaya yeni bir şey getirmeyi başaramıyor ve yaratıcı bir konsepti genel bir süper kahraman hikayesine dönüştürüyor.
En başından beri, iki süper güçlü ikiz kardeşin hayatta zıt yollarda ilerlediği, biri ünvanlı süper kahraman olurken, diğeri terörist kötü adam Nemesis olarak ün kazandığı için Samaritan’ın zengin geçmişiyle karşı karşıyayız. Her ikisi de, filmin olaylarından 25 yıl önce, son karşılaşmaları sırasında bir yangında ölürler. Ancak bazıları hala Samaritan’ın sağ kurtulduğuna ve insanlar arasında saklandığına inanıyor. Eski süper kahraman masallarının hayranı olan ve günlerini Samaritan’ın nerede saklandığını bulmayı hayal ederek geçiren 13 yaşındaki Sam’e (Javon ‘Wanna’ Walton) var.
Samaritan örneğinde, film süper kahraman klişelerinin tüm kutularını kontrol ediyor. Filmdeki ana oyuncuların kim olduğu ve süper güçlerin bu evrende nasıl çalıştığını kurgusal Granite City’nin kurallarını açıklamak için kötü yerleştirilmiş açıklama sahneleri var. Ve elbette, hikayeyi ilerletmek ve kahramanın en heyecan verici anlarda her zaman kötü adamlarla yüzleşmesini sağlamak için bu kurallar bükülecek veya tamamen göz ardı edilecek. Ana karakterler ayrıca her sahnenin ihtiyacına göre ahlaki duruşlarında ileri geri gidiyor, bu da Samaritan’ın kurmaya çalıştığı insani bağları zayıflatıyor. Son olarak, emekli süper kahraman ile meraklı çocuk arasındaki temel ilişki, aralarındaki bağ geliştirilmek yerine verildiğinden özellikle kazanılmaz.
Samaritan’ın senaryosu, aynı zamanda, bir film izlemiş olan herkesin kolayca çıkarabileceği bir bükülmeye de büyük ölçüde bağlıdır. Ve eğer bir hikayeyi hoş kılmak için sürpriz zorunlu değilse, Samaritan bu dönüşün neden olduğunu açıklamakta başarısız olur ve sahip olabileceği tüm duygusal ağırlığın altını oyar. Bunun da ötesinde, belirli karakterlerin geçmişleriyle ilgili temel bilgilerin eksikliği de filmin risklerini azaltıyor ve filmin adaletsiz sosyal yapılar ve istismarcı polis güçleri hakkındaki fikrini tamamen altüst eden iyi ve kötü hakkında sıradan bir konuşmayı bile içeren hayal kırıklığı yaratan bir sona yol açıyor. .
Bazen, Samaritan insanları her gün suç işlemeye iten güçler olan yoksulluk ve işsizliğin dehşeti hakkında bir şeyler söylemeye çalışıyormuş gibi geliyor. Ve eğer durum buysa, film, süper kahraman formülünü, kanunsuzların sözde yüksek ahlaki zeminini sorgulayan gerçek hayattaki sorunları keşfetmek için kullanabilirdi. Ama ne yazık ki, filmin kötü adamları alt sınıfların özgürlüğü için savaştıklarını söylerken. Kötü adamlar ustalaşmış görünüyor. Nedensiz yere çılgınca gülmek, insanlara işkence etmekten zevk almak ve hatta çocukların oyuncaklarını çalmak buna dahil. Kötü adamlar sadece kötülük için kötüdür, masum insanlara zarar vermek için her fırsatı sadece aşağılık olmak ve almak zorunda oldukları dayakları haklı çıkarmak için kullanırlar.
Samaritan’da her şey o kadarda kötü değil aslında. Stallone, büyük bir kalbe sahip oynama becerisine sahip, bir dövüşü kolayca kazanabileceğini bilen, ancak yine de yumruklarını tutmayı ve kafasını kullanmayı tercih eden türden bir karakter. Stallone’un deneyimi, emekli süper kahramanını sempatik bir karaktere dönüştürerek sıkıcı senaryoya yardımcı olduğundan, bu Samaritan için iyi bişey. Stallone, Samaritan’ın birçok kusurunu telafi edemese de, çok sığ ahlak kavramlarıyla genel bir süper kahraman hikayesinin ötesine bakmak isteyenler için filmi izlemeye değer hale getiriyor. Ne yazık ki, Granite City sosyal eşitsizliğin nüanslarını keşfetme potansiyeline sahip olduğu ve bunun yerine başka bir unutulabilir süper kahraman hikayesinin arka planı olduğu için, bu sadece Samaritan’ın çıkışını daha trajik hale getiriyor.
