Çoğu kişi “bu kitap uyarlanamaz” duygusuna kapılır. Bir kitabı uyarlamayı zorlaştıran şey nüanslı bir sorudur, ancak bir kitabın veya dizinin “uyarlanamaz” olarak kabul edilmesinin iki açık nedeni vardır: kapsam ve tartışmalı konu. Kitaplar, özellikle de bir dizinin parçası olan kitaplar, hikayelerini anlatmak için binlerce sayfaya sahip olabilirken, filmler yalnızca birkaç saat ve TV dizileri birkaç mevsim alabilir. Çoğu kitabın büyük ekranda ilgi çekici hikayelere dönüştürülmesi için yeterli zaman yok.
Kitapları uyarlayan birçok başarılı film ve dizi örneği var. Aşağıda, zor kitapları başarıyla uyarlayan on film ve TV serisi bulunmaktadır.
The Sandman
Neil Gaiman’ın sevilen çizgi romanı nihayet bu yılın başlarında Netflix’in uyarlamasıyla karşımıza çıktı. Kum Adam, yüz yıl hapisten kaçan ve hayal dünyasındaki dengeyi yeniden kurmaya çalışan Morpheus’a odaklanıyor. İlk sezon, çizgi romanın ilk iki cildini uyarlar ve panellerin birçoğunu hayata geçirme becerisini başarır. Gaiman’ın kaynak malzemesinin vahşi görüntüleri, hikayenin işlemesini sağlayan gotik ve fantastik sahnelere içten bir bağlılıkla uyarlanmakta.
Game of Thrones
George R.R. Martin’in ‘Buz ve Ateşin Şarkısı’ bir televizyon programına uyum sağlamak için mükemmel bir diziydi, ancak başlangıçta dizi asla uyarlanmayacak gibi görünüyordu. Game of Thrones, birden fazla hanenin Demir Taht’ın kontrolü için kendilerini konumlandırdığı Westeros’ta geçen bir fantezi hikayesidir. Kitaplar gibi Game of Thrones da aynı sayıda olay örgüsüyle düzinelerce farklı karaktere odaklanıyor. Hikayenin kapsamı, tüm farklı karakterlere ayıracak yeterli zaman olmadığı için ekranda çalışmasını engelliyor gibi görünüyordu.
Bununla birlikte, dizi sonunda bu duygunun yanlış olduğunu kanıtladı ve kıtalar arasında yayılan, ilk başta bağlantısız görünen ama sonunda hepsi birbirine bağlanan çizgileri çizmek için ileri geri kesen bir gösteri yarattı. Serinin sonu beklentileri karşılamasa bile, Game of Thrones olmadan kitaptan ekrana uyarlamalarla ilgili hiçbir liste tamamlanmayacaktır.
A Clockwork Orange (1971)
Anthony Burgess’in 1962 romanı, ekranda çok şiddetli olacak gibi görünüyordu. Hikaye, çeşitli insanlara çoklu saldırıları yoluyla şiddetli bir “Droogs” çetesinin lideri Alex’i (Malcolm McDowell) takip ediyor. Suçlarından birinin mahallinde yakalandıktan sonra Alex, şiddet içeren davranışları bastırdığı söylenen bir deneye girer. Kubrick, romandaki şiddeti biraz sınırlayarak ve şiddete yol açan yolsuzluk sistemlerine daha fazla odaklanarak A Clockwork Orange’ı ekrana getiriyor. Bu uyarlamanın parlaklığı, Kubrick’in kitabın argo dilini ve abartılı şiddeti daha geniş bir kitle için işe yaramasını sağlama becerisinden geliyor.
Dune (2021)
Uzun süre boyunca Dune uyarlamaları başarısız olmaya mahkumdu. David Lynch ve Syfy’nin uyarlamaları hem düz hissettiriyor. David Lynch, iki saatlik bir filme çok fazla malzeme sığdırmaya çalışırken, Syfy malzemeyi bir mini diziye sığdırmak için uzattı. Denis Villeneuve, kitabı iki filme bölerek her iki uyarlama arasındaki boşluğu dolduruyor. Dune, asil bir hanenin üyesi olan Paul Atreides’in (Timothée Chalamet) galaksinin en değerli kaynağı için çöl gezegeni Arrakis’te yaptığı bir savaşta yolunu bulmaya odaklanır. Güzel prodüksiyon tasarımı ve sinematografisi, güçlü temposu ve kaynak materyalin anlaşılmasıyla Villeneuve, Dune’un destansı hikayesinin kapsamını ve önemini iyi yönetiyor.
IT (2017)
Dune uyarlamasına benzer şekilde, hikayeyi iki bölüme ayırıyor. IT’nin hikayesi, Dans Eden Palyaço Pennywise (Bill Skarsgård) ve bir grup çocuğa saldırma girişimi etrafında merkezileşiyor. Bu uyarlama, Pennywise’ı ürkütücü kılma yeteneğiyle gelişiyor. Gişe rekorları kıran, Pennywise’ın fantastik öğelerinin parlamasına izin vererek, boyutlarının büyümesine, resimlerde görünmesine ve en büyük korkularınıza karşı oynamasına izin verdi. Skarsgård’ın performansı palyaçoya hayat veriyor, ancak tüm oyuncu kadrosu filmin hakkını veriyor. Film uyarlaması, Stephen King’in romanının en iyi kısımlarını alırken, bazı sorunlu yönleri atlayarak bu korkunç hikayeyi ekranda hayata geçiriyor.
No Country for Old Men (2007)
No Country for Old Men’in görünüşte odaklanmamış yapısı, sinemada işe yaramayacakmış gibi görünmesini sağladı, ancak Coen kardeşlerin elinde hikaye gelişti. No Country for Old Men, Anton Chigurh’un (Javier Bardem) ve uyuşturucu kartelinin iki milyon dolarlık parasını bulan bir kovboyu avlama hikayesini anlatıyor. No Country for Old Men kendisini yalnızca tek bir bakış açısıyla sınırlandırmıyor, bu da onu iki saatlik bir film için benzersiz bir meydan okuma haline getiriyor. Film, birden fazla farklı perspektiften akıyor ve asla anlatıyı sollamasına izin vermiyor. Bazıları bu alışılmadık yapının beyaz perdede No Country for Old Men aleyhine çalışacağını düşünürken, Coen kardeşler bunu filmin batı manzarasının kötüye giden temaları için gerekli hale getirdiler.
The Wheel of Time
Zaman Çarkı, sadece kadınların sihir kullanmasına izin verilen bir dünyada gerçekleşir. Moiraine (Rosamund Pike), biri efsanevi “yeniden doğmuş ejderha” olabilecek beş genç köylüyle karşılaşan güçlü bir Aes Sedai’dir. Zaman Çarkı, Game of Thrones’a benzer bir sorundan muzdaripti on dört romanı bir televizyon dizisine nasıl sığdırabilirsiniz’ki Zaman Çarkı televizyon uyarlaması, bu sorunu, hikayenin daha önceki bölümlerinde yer alan daha sonraki kitaplardan gelen konuları kullanarak ve daha fazla karaktere merkezi bir odak noktası vererek çözüyor. İlk kitaptan farklı olarak Moiraine, gösterinin daha fazla karakter kurmak istediği için anlatının ivmesini taşımaya yardımcı olmak için bir bakış açısı karakteri olarak kullanılıyor. Zaman Çarkı’nın ilk sezonu, uyarlama için harika bir başlangıç noktasıydı ve hayranlar, seriden aynı tatmin edici sonuçların bazılarını yeniden yakaladığı için, ilk sezonda iyi yaptığı şeyleri geliştirmeye devam etmesini kesinlikle bekliyorlar.
Crash (1996)
Bir araba kazasından sonra Vaughn, trafik kazalarının yarattığı cinsel enerjiyle karısıyla olan cinsel yaşamını canlandırmaya çalışır. Evet, bunu doğru okudunuz. 1996’daki Crash’in kışkırtıcı konusu nedeniyle beyaz perdede çıkması pek olası görünmüyordu, ancak film, rahatsız edici ve diyalog başlatan bir deneyim için kaynak materyaline eğiliyor. Seks, film boyunca açık ve sabittir, bu da izlemesi rahatsız edici ancak kaynak materyaline sadık bir deneyime neden olur. Crash, ilk yayınlanmasından bu yana, kitabın özür dilemeyen uyarlaması nedeniyle yıllar içinde bir kült kazandı.
Cloud Atlas (2012)
Altı ayrı kısa öykü, Cloud Atlas’ın romanını oluşturuyor ve bu da onu Wachowski’nin uyarlaması için benzersiz bir meydan okuma haline getirdi. Hikayeler, bütün bir saatlik bölümler olarak çalışmak için çok kısa ve bir film için on beş dakikalık ekran süresi yapmak için tartışmasız çok yoğun. Wachowski’ler, her birini ayrı ayrı anlatan romandan farklı olarak altı farklı hikayeyi bir araya getirerek yapının sinemada uyarlamasını sağladı.
Sonuç, hikayelerin hepsi aynı anda yükselip alçaldıkça, her bir olay örgüsüyle daha duygusal bir bağlantıdır. Bunun yerine kitabın yapısı, siz onları arka arkaya okurken her hikayenin büyük resmini vurgular. Bulut Atlası, zor metinleri uyarlarken deney yapmanın neden iyi bir şey olabileceğinin mükemmel bir örneğidir.
Lolita (1962)
Bu listedeki ikinci Kubrick filmi olan Lolita, cinsel bir yırtıcının rahatsız edici perspektifini araştırıyor. Kubrick romanı uyarlarken, hikayedeki müstehcen cinsel sahnelerin neredeyse tamamını kaldırmak zorunda kaldı. Filmde, romanın en rahatsız edici anları ya ekran dışında gerçekleşir ya da büyük ölçüde değiştirilir. Bununla birlikte, film Lolita’ya verilen zararı asla romantikleştirmediğinden Kubrick, alt metni kendi avantajına kullanabiliyor.
