“Better Call Saul”, iki bölümlük final sezonunun başında, hala ikiz şovlar perçinleyici ve iyi yapılmış olsa bile dünün haberi gibi hissettiren bir tane. Jimmy McGill’in ahlaksız Saul Goodman’a geçişi ve Kim Wexler’ı onunla sürüklemesiyle ilgili hikayeyle ilgilenen izleyiciler için iyi haber, dizinin yarısının her zamanki gibi güçlü olmasıdır. Kendinden önceki “Breaking Bad” serisinden farklı olarak ve daha inandırıcı bir gerçeklikte daha ikna edici bir şekilde temel almaya devam ediyor. Daha karışık sonuçta, bu dizinin “Breaking Bad” ile bağlantı kurmaya çalışırken her zamankinden daha fazla bağlı hissetmesidir. sonuç olarak, gösteri oyunun sonuna doğru.
İlk olarak, 11 Temmuz’da gelecek ikinci (ve son) bölüm öncesinde 18 Nisan’da başlayacak olan bu yeni bölüm grubu hakkında neyin işe yaradığını ele alalım. Bob Odenkirk ve Rhea Seehorn’un oyunculuk düeti hiç olmadığı kadar güçlü, karakterlerinden ilham alıyorlar. Jimmy ve Kim olarak ikili, hukuka ve kanunun neler yapabileceğine dair iki bakış açısını temsil ettiler; birbirine karışan ve sonunda birleşiyor gibi görünen bakış açıları.
Nitekim, sezonun ikinci bölümünde, ikili, dizinin ilk günlerinden beri görülmeyen iki figürü, uzun vadeli bir girdapta bir sıçrama tahtası olarak üst üste koymaya çalışıyor; Erdemli olmaya çalışan avukat Kim olarak Seehorn, kendisini ortağının planlarına her zamankinden daha fazla kaptırmış buluyor sanki bu mazlum düzenbazlığa yardım etmek, bir kamu savunucusu gibi evrenin adaletini yeniden sağlıyormuş gibi. Kim’in performans sevgisinden ve günü kazanmak için artan çaresizliğinden yararlanarak, mutsuz izlerine yönelik doruğa ulaşan tehditlerinde gerçekten korkutucu. Seehorn, bu serinin keşfi olmaya devam ediyor bir hata yaptığını bilmenin ve yine de yapmanın özünde insan deneyimini güzel bir şekilde canlandırabilen bir oyuncu.
Ve “Better Call Saul” boyunca Odenkirk’in performansı bir üst seviyeye çıktı; burada küçük dozlarda etkili bir şekilde kullanılan keskin bir baharat gibi görünen bir karakter vardı. “Breaking Bad”de ana karakter Walter White’ın çarpık avukatı olarak, dizinin gerilimini kırdı ve kanunsuzluğun biraz açık bir göstergesiydi. Bu yeni sezonda, döndürdüğü birçok plakanın gerginliği onu yıpratıyor. Neşesinin bir kısmı hilelerinden kaçtığı dolandırıcılık yapmak için bir ülke kulübü çalışanını sahte beyanlarla tehdit ettiğinde, bir zamanlar olduğundan daha az ayak hafifliği olur. Kendini kulübün soyunma odasında gizleyen Jimmy, yüzünü doğal olmayan bir şekilde bükerek yüzünü buruşturdu sevindirici bir şekilde karmaşık, bizim için evde eğlenceli ama evrimini takip ettiğimiz bir karakter için zengin bir gelişmede Jimmy için sefil. Odenkirk’in sette son bölümleri çekerken yaşadığı gerçek sağlık krizi göz önüne alındığında belki de kolay, ancak bu izleyiciye talihsiz bir tesadüf gibi geliyor; Odenkirk’in sattığı, gerçek dünya koşullarından değil, performanstan geçiyor. Jimmy’nin yorgunluğu.
Odenkirk’in performansıyla ilgili yanlış olan tek şey kontrolünün ötesinde: Daha fazlası yok ve “Better Call Saul” ne hakkında olduğu konusunda suskun görünüyor. Bu yeni sezonun bir bölümünde Jimmy, El Camino adlı bir restorana uğradı 2019’da yayınlanan bağımsız “Breaking Bad” devam filmine bir gönderme işlerin nereye gittiğine dair erken bir öneri. Kötülüğün Albuquerque avukatları arasındaki küçük anlaşmazlıklarla sınırlı olmadığı, büyük komploları kapsadığı bir dünya olan “Breaking Bad”in mecazlarına ve endişelerine her zamankinden daha fazla hoşgörü var.
Karakter olan Jimmy’nin nihayetinde yöneldiği yer burasıdır ve onu bu dünyaya getirmenin mantıklı olduğu açıktır. Ancak sinir bozucu olan şey, yaklaşma açısıdır. “Breaking Bad”de Bryan Cranston’dan Walter, zaten tamamen oluşmuş bir suçluluk evrenine girdi ve Gus Fring (Giancarlo Esposito) gibilerle çatışması, iki adamın birlikte ilk anlarındaki dramayı ateşledi. “Saul”da, meth dağıtım sahnesindeki oyunun durumunun oluşumu ve birleşmesi, Jimmy’nin ahlaki çöküşüne tamamen paralel olarak gerçekleşti ve izleyicileri bu hikayelerden hangisinin yeni ve hangilerinin tanıdık geldiğiyle yüzleşmeye zorladı ve sadece kötü günler “Breaking” ile özgü bişey değil.
İki dizi arasındaki tonlardaki bu uyumsuzluk hakkında “Better Call Saul” olan ve acele eden sadece daha belirgin hale geldi. Belki de bu sadece anlattığı hikayeyi yapısına uygulayan şov: Jimmy, büyük suç dünyasına daha da yaklaşıyor ve bu yüzden varlığı daha büyük görünüyor. Breaking Bad’i yeniden sahnelemeden Jimmy’nin ahlaktan ve gerçeklikten uzaklaşma hikayesini anlatmanın bir yolu olabileceğinden Eski “Saul”un gösterdiği ustalığı kaçırmamak zor. Örneğin, Fring hiçbir zaman gerçek bir insan gibi hissetmedi tıpkı Darth Vader’ın hissetmediği gibi. Gerçekçiliği değil operayı hedefleyen Breaking Bad’de gayet iyi olan ikonik kapsamda çalışıyor. “Better Call Saul”, bir adamın küçük çaplı sahtekarlıktan büyük lig çılgınlığına nasıl geçtiğini göstermeye çalışıyor ve belki de parçalarının birbirine uyması gerçeği, yaratıcılarının beklediğinden daha zor bir iş olduğunu gösteriyor.
